Widok na Chwaliszewo

Stare fotografie przedstawiają widok na Chwaliszewo z drugiej strony rzeki, od ulicy Wieżowej. Wykonał je w 1968 W. Basiński. Stare, często rozsypujące się kamienice przy ulicach Czartoria, czy Małe Chwaliszewo zastąpiono nowoczesną architekturą, w mojej opinii świetnie pasującymi budynkami. Ten proces nadal trwa. Nadal jest tam kilka starych budynków oraz kilka wolnych działek. Niedawno miasto ogłosiło przetarg na działkę przy ulicy Chwaliszewo, dokładnie obok kamienicy, której boczną ścianę doskonale widać na obu fotografiach.

Chwaliszewo 68 (2) mix

Źródło starych fotografii: MKZ

Chwaliszewo, ulica Czartoria

Budynek znajdujący się przy ul. Czartoria 5 jest pozostałością po zespole domów robotniczych, które powstały w latach 1899-1902. Budynek powstał w stylu inspirowanym innymi realizacjami neogotyckimi. Autor projektu jest niestety nieznany. Powstał dzięki Poznańskiej Spółdzielni Budowlanej Użyteczności Publicznej (Posener Gemeinnützige Baugenossenschaft). Zespół budynków powstał na planie litery C, zgrupowanych wokół wewnętrznego podwórza, obsadzonego zielenią. Poza mieszkaniami w kompleksie mieściło się także przedszkole dla 40 dzieci. W każdym domu znajdowała się wspólna pralnia i suszarnia. Do składowania odpadów służyły cementowe doły opróżniane przez służby miejskie oczyszczania miasta. Budynek był trzykondygnacyjny, zbudowany z czerwonej cegły, z wysokim cokołem i mieszkalnym poddaszem. W zespole mieszkalnym znajdowało się 214 małych mieszkań (jedno- i dwu pokojowych). Ubikacje umiejscowione były na klatce schodowej. Bloki nie posiadały łazienek (łaźnia mieściła się przy ul. Siennej 7). fasada ozdobiona została tynkowymi płaskimi ornamentami. Sam budynek mimo przeznaczenia, zbudowany został w nowoczesny sposób (stalowe schody, gaz i woda, belki stropowe z żelaza, balkony, itd.)

Budynek bardzo ucierpiał w walkach o Poznań w czasie II wojny światowej. Z trzech domów został tylko jeden. Jest on w bardzo złym stanie. Dodatkowo sama Czartoria jako rejon Poznania także ucierpiał w walkach w 1945 roku.

Degradację Czartorii pogłębiła regulacja Warty przez ówczesne władze, która miała miejsce w 1968 roku. Zakopano wtedy stare koryto Warty i wybudowano trasy przez mosty Bolesława Chrobrego i Mieszka I. Pozostałością starego koryta Warty jest mur oporowy w dobrym stanie znajdujący się obok domu przy ul. Czartoria 5. Zachowały się także pierścienie cumownicze, do których kiedyś cumowały barki.

Opis pochodzi ze strony http://zabytkipoznan.pl

Czartoria20140217-DSC_1212

Czartoria Czartoria 2 Czartoria 1902

1922618_682142278493867_436778595_nŹródło starych fotografii: NAC, WBC, Kube Ger (autor fotografi Zygmunt Michalski)

Ulica Wielka i widok na Chwaliszewo

Widok z ulicy Wielkiej na Chwaliszewo zapiera dech w moich piersiach. Chwaliszewo to fragment Poznania, który według mnie został zapomniany. Co prawda dzięki nowym inwestycjom w tym rejonie (Sienna, Wenecjańska) powraca nadzieja na to, że ten, jak ja to nazywam, postkomunistyczny twór wróci do łask. Ale nie będzie to już to samo. Zabranie Warty temu rejonowi to jak wbicie noża w plecy. Cóż, chyba nie ma co liczyć na powrót rzeki w tym rejonie, miejmy chociaż nadzieję, że choćby w małym stopniu klimat Chwaliszewa zostanie przywrócony.

Stara fotografia pochodzi z lat 30-tych ubiegłego wieku.

Most_Chwaliszewski_-_wóz_z_reklamąKliknij na zdjęcie, aby zobaczyć w dużym rozmiarze.

Źródło starej fotografii: NAC